آه در شهر خیال شور و جشنی بر پاست     مالکان عشقند  شاهکاری  این جاست

سبزه های شسته با  شقایق همدم          عشق ورزی دارند گلعذاران چپ و راست

در سیاهی شب من نشستم بی تاب        بیخود از خویش شدم بیقراری  ز کجاست

بوی   صمغ   و کندر   ز هوا    می آید         میسرایند ملائک  آری این  شهر خداست

پلکهایم    سنگین   روح من   نا آرام         حلقه ای از  نور است آسمان  نا پیداست