در خاطر  من عشق تو  دارد فریاد     عشقی که به خاطرش شدم رهرو باد

آواره شدم به کوه و صحرای جنون      مجنون   شده ام به لیلی ای بی بنیاد

با درد    فراق خو    گرفتم  هیهات      صد وای     که یار نمیکند   از من یاد 

آن یار سفر کرد ه که دل همره اوست    ای کوه تو دانی که  نیم   من فرهاد

من   سایه ظلمتم     و ایوان  خیال      د ر عمق     بصیرت و    گرفتار   نهاد

با جوهر     روحم به      قلم  آمیزم      در زر ورق   دلم    نویسم     این  یاد