خداوندا    تباهی را  زدا از این   دل خسته       مجالم  ده به   تنهایی و غربت   و در بسته

اگر همراه تنهایم به من بی همرهی را بخش    چو باشم سالک کویت نخواهم همره خسته

مناعت بی غرورم ده شوم خاک در مسجد      نشانیت نشانم ده که قلبم سخت بشکسته