ای نازنین بگو به کجا پر کشیده ای    این جام زهر ز دست چه کس سر کشیده ای 

جان داده ام ز هجر و جفاهای روزگار      دل    تنگی   مرا    چو حبابی    ندیده ای

من بغض سرد و مذبح عشق دل حزین     اما   چه   باشکوه   غم من   را خریده ای

این عمر لحظه ای است ز دنیای جاودان     گلوا ژه های    عشق بود   چون پدیده ای

در   زیر گام و   تلاطم افکار   بی صدا       قطرات اشک را به صورت احساس دیده ای