ای سکوت ای مادر   فریادها           ای دوای درد بی درمان ما

قصه عشق و محبت را بخوان          از دل پر درد من   در یادها

وحدت و تنهائیم  در دست توست     ترک عالم کرده ام در ژرفها

من که سر شارم ز نومیدی و یاس     این بد اندیشی بود بس بی بها

صد هزاران    درد بر   جانم بود        در گذار     خاطرات       تلخ ما

روح  اندیشه بود در   جان من        در سکوت است شاد کامیهای ما