در   زیارتگه  عشاق   رسیدم    روزی       بسته شمعی بخریدم و گلی و عودی

شمع روشن بنمودم  عود را سوزاندم       یاس پرپر  بنمودم چون   ندادم سودی

اشک شمع و بوی عود پخش بشد توی هوا    بلبلی عاشق گفتا  با نوا و سوزی

گل    زیبای مرا   از   چه  نمودی  پرپر         من به او عاشقم و تو از چه رو میسوزی

گفتمش بلبلکم  من به تو دارم شبهی        گل من   با گل تو   فرق ندارد  روزی

چون که در گل نبود وفا نجوی عشقش را      پر پر ش کردم چون نبرده ازعشق بویی