شادی    من در  دو روز  عمر جز    حرمان نبود       هر دو روزش  آه و  حسرت بود   شادیم نبود

گر کسی بی غم بود باشد سه خصلت در برش      یا به مستی رو کند یا خواب یا   عقلش نبود

صد  حکایت    دارد   از  رنج  و  غم    فرزانگان        این جهان با این بزرگی حاصلش  جز غم نبود

چون  ندارد این جهان  بنیاد انسان باش و مرد       بار  مردی  را  بکش  ای  کاش   نامردی نبود